Terugblik activiteit
Hier onder ziet u een overzicht terugblik van activiteiten.
HONGERDOEK "DE WERKEN VAN BARMHARTIGHEID IN DEZE TIJD"
Startdatum; 9-februari-2012 dit is gewijzigd in 8-februari-2012
AANMELDEN NOG MOGELIJK TOT UITERLIJK MAANDAG 6 FEBRUARI
3 bijeenkomsten rond de hongerdoek ‘God onder ons; de werken van barmhartigheid’ van de Togolese kunstenaar Sokey Edorh
Al bijna dertig jaar worden voor de vastentijd zogenaamde hongerdoeken gemaakt en verspreid om te worden opgehangen in kerk, school of parochiecentrum. De hongerdoek gaat terug op een oud, middeleeuws gebruik. Hij werd opgehangen om in de vastentijd het altaar waar de viering van de eucharistie plaatsvond aan het oog te ontrekken.
Opzet workshops Hongerdoek veertigdagentijd 2012
Het Vastenaktiehongerdoek voor 2012 is gemaakt d
oor de Togolese kunstenaar Sokey Edorh.
De titel is: ‘God onder ons; de werken van barmhartigheid’
Introductiebijeenkomst (woensdag 8 februari 2012).
Een hongerdoek is een uitnodiging tot dialoog en daarmee ook een oefening in waarneming. De deelnemers worden uitgenodigd om goed naar dit doek te kijken. Wat zie je? Ook als de betekenis van een detail voor jou niet duidelijk is, kan je toch beschrijven wat je wel ziet. Laat het doek een paar minuten in stilte tot je doordringen. Dan zullen we beginnen met de gezamenlijke verkenning.
De deelnemers kijken in stilte naar het doek.
Dan worden ze uitgenodigd te vertellen wat ze zien, ook als de betekenis niet duidelijk is. Als deelnemers met een interpretatie, hypothese of uitleg komen, mag dat, maar de gespreksleiding vraagt wel terug naar het afgebeelde: waarop baseert de deelnemer deze interpretatie? Wat is er afgebeeld?
Als het hele doek zo aan bod is gekomen, wordt de vraag gesteld: wat zou de (hoofd)boodschap van dit doek kunnen zijn?
Hierna geeft de leiding een korte uitleg van het doek met als ingrediënten:
- het verschijnsel hongerdoek
- de maker van het doek en de opdrachtgever Misereor/Vastenaktie
- de inhoud van het doek
Workshops: de werken van barmhartigheid in deze tijd.
Hoe kan barmhartigheid weer een begrip worden in deze tijd. Daar waar we vroeger vanuit plicht barmhartig waren, de slinger nadien doorsloeg naar egocentrisme, vinden we misschien nu een evenwichtig middelpunt. Jezelf herbronnen, om van daaruit barmhartig naar de ander te kunnen zijn.
Opzet
a. Inhoud: Twee bijeenkomsten, 5 en 19 maart. Tijdens de eerste wordt ingegaan op het hongerdoek, het gaat om kijken, laten doordringen. Een richtvraag hierbij kan zijn: Welke daad van barmhartigheid heb jij de afgelopen tijd beoefend?
Tijdens de tweede bijeenkomst wordt meer gefocust op de weg naar binnen toe: Op welk moment in jouw leven voelde jij je 'de Minste der Mijnen' en wat had je toen nodig? - En tenslotte: tot wie richt jij jou daad van barmhartigheid? Om zin-vol en geïnspireerd actie te kunnen voeren is het van groot belang de weg naar binnen te gaan.
Het gaat om de drie hoofdpunten: 1. inzicht in de werken van barmhartigheid,2. Bezinning op de eigen weg naar binnen. Ben je barmhartig voor jezelf? Dat is een voorwaarde om barmhartig naar anderen te zijn. 3. De weg naar buiten: welke daden van barmhartigheid ben je mee bezig?
b. Methode: In beide workshops zijn diverse meditatieve momenten ingebouwd. We maken gebruik van powerpointpresentaties rond het hongerdoek en gebruiken diverse meditatieve teksten. Een centrale rol speelt Mt. 25. Barmhartigheid heeft in zich de drieslag: zien, bewogen worden en in beweging komen. Die kan gekoppeld worden aan de drieslag van de Vastenestafette: bidden, vasten, dienen.
Uitvoering
Jos van Genugten heeft een dergelijke workshop gegeven tijden de landelijke startdag van de Vastenaktie in Den Bosch. Samen met hem gaat Benedict Laval de workshop aanbieden.
In gesprek met ouders
Het was even zoeken naar avonden, waarop zoveel mogelijk jonge ouders aanwezig konden zijn, maar op 9 en 16 februari was het dan zo ver. We zaten rond de tafel met op de eerste avond 9 en op de tweede avond 6 ouders. Aan de hand van een schatkistje stelde ieder zich voor. In dat schatkistje zaten de dierbare herinneringen (gouden momenten) die met geloven te maken hebben en die we niet graag vergeten. Maar ook de vragen en de twijfels dragen we met ons mee en het is zinvol om daarover in gesprek te komen met elkaar.We luisterden naar uitspraken van kinderen en vroegen ons af wat onze reactie zou kunnen zijn. Soms herkenden we de situaties en er werd op beide avonden ook veel gelachen. We spraken over geloofsontwikkeling bij kinderen, want een kind van vier jaar vertel je de verhalen uit de bijbel net weer wat eenvoudiger dan aan een kind dat al wat ouder is. Kinderen die ouder zijn komen met andere vragen en als je de kinderen een antwoord wil geven, zul je er zelf ook al wel eens over nagedacht moeten hebben.
Ter inzage lagen er verschillende kinderbijbels en andere literatuur en ook dat kan inspirerend werken. De metafoor voor geloofsopvoeding die ter sprake kwam, willen we graag delen:
Als geloofsopvoeding een huis is, dan mag je de kerk verantwoordelijk maken voor de muren, wat mij betreft zelfs voor het dak. Laat de school er een mooie veranda aan timmeren. Graag. Maar zonder dat er een vloer ligt, hoef je niet te beginnen aan het huis van de geloofsopvoeding. En niemand kan beter die vloer leggen dan de ouders. De kerk wil daarbij behulpzaam zijn. Ik geloof zelfs dat de kerk geen betere investering voor de toekomst kan doen dan ouders begeleiden bij de opvoeding van hun kinderen. Maar wij als ouders zijn en blijven onmisbaar. Er is geen kerk die kan wat een ouder kan. Verbeter de kerk, begin met de opvoeding. (gelezen in kerkinformatie, geschreven door Peter Verhoeff, preses van de Generale synode)
De tweede avond stond in het kader van de voorbereiding op Pasen. We spraken over tradities, gewoonten, symbolen en rituelen. Ook deze avond was boeiend en er was dan ook nadrukkelijk de wens dat deze gespreksavonden een vervolg krijgen. En natuurlijk hopen we dat dan nog meer ouders zich aangesproken zullen voelen om deze gesprekken te willen bijwonen. Laat het weten aan één van de ondergetekenden!
Els Ettes en Alida van der Maarel